سیاسفید

اما گویا آلبوم «یک خیابان سهم یک افسانه نیست» با وجود همه ی تلخی هایش و گاه فضای پر از ابهامش قابل شنیدن است.

اینکه سازنده اش در یک نشست خبری می گوید: «هدف من یادآوری مسائلی برای نسل جدید بود، اینکه آن‌ها بدانند اتوبان همت، باکری و چمران فقط گذرگاه‌هایی برای عبور با ترافیک بالا نیستند. دغدغه‌ی من این بود که درد خود را با نسلی شریک شوم که احساس می‌کنم چیزهایی را فراموش کرده است»، شاید انگیزه خوبی برای شنیدن آن باشد (البته من قطعات مربوط به جنگ را پیشنهاد می کنم)

ابتدا مطلب این پست شعر پایین بود و عنوانش را گذاشتم "برای یک هفته دفاع مقدس" (!). عنوان انتقادی اش برای آن بود که چرا همین یک هفته و یک روزهاست که فقط یاد «از خود گذشتن ها» می افتیم؟ حال آنکه مادران و پدران و همسرانی هستند که هر روز برای همین «از خود گذشتن ها» از خود می گذرند.

آنها که فقط یک هفته برای هشت سال دفاع مقدس را جشن می گیرند و بقیه ی سال، نان «از خود گذشتن دیگران» را می خورند! این را نفهمیده اند و ظاهرا نمی فهمند.

 پس تقدیم به آنها که مدام از خود می گذرند..

 این ثانیه های گذران صبر ندارند

شبهای مناجات و دعا صبر ندارند

 سستی نشود قاتل اوقات شریفت

هشدار که این ثانیه ها صبر ندارند

این قافله عشق به تندی گذران است

برخیز که مردان خدا صبر ندارند

 رفتند رفیقان و به دلدار رسیدند

ای وای چه سازم شهداء صبر ندارند

 آنان که بریدند دل از عالم خاکی

یک ثانیه در سیر سما صبر ندارند

 وقتی سخن از باده مستان وصال است

اهل عطش آباد لقاء صبر ندارند

 کو قبله دلهای خداجوی سحرگاه

از هجر مگو اهل ولا صبر ندارند

 با یار سفر کرده بگویید بیاید

ای یوسف دل اهل بکاء صبر ندارند

 لبریز شده کاسه صبر دل عشاق

مجنون صفتان تو شها صبر ندارند

 آنان که به یک جلوه دلدار بمیرند

دیدار گل فاطمه^{سلام الله علیها} را صبر ندارند

این را حاج منصور خوانده و همیشه همراه من است اما شاعرش را نمی شناسم

"‏وقتی به گریه می گذری در رواق ها
سهم تمام آینه هایی، شکسته باش
در انحنای روشن ایوان کنایتی است
یعنی: اگرچه غرق طلایی، شکسته باش" (حسن دلبری)

شاید بگویی ربطی ندارد اما چه کنم به دلم افتاد دیگر..

از بین کامنت دوستان؛

ای دل نصحیتی کنمت گوش کن
ساغر شکسته باش و می از دست "او" نوش کن ...